Μεσοσπονδύλιοι δίσκοι

Μεταξύ των σπονδύλων παρεμβάλλονται οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι, οι οποίοι δρουν σαν μαξιλάρι – αμορτισέρ, έτσι ώστε να απορροφούν τους κραδασμούς από τις διάφορες κινήσεις κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης.

Ο δίσκος αποτελείται στο εσωτερικό του από ένα κεντρικό ζελατινώδες τμήμα, μια ουσία παχύρρευστη σαν ζελέ, τον πηκτοειδή πυρήνα, και εξωτερικά καλύπτεται από ένα παχύ στρώμα, τον ινώδη δακτύλιο.

O δίσκος δεν αιματώνεται για να μπορεί να αναπλάθεται. Η διατροφή του βασίζεται σε ανταλλαγή υγρών, θρεπτικών συστατικών και οξυγόνου, από τα οστά (σπόνδυλοι) πάνω και κάτω από αυτόν. Η μεταφορά των υγρών βασίζεται στη διαφορά της πίεσης (υδραυλική διαπερατότητα) μεταξύ του πυρήνα των δίσκων και των περιβαλλόμενων ιστών. Ο κύριος μηχανισμός θρέψης του δισκου είναι η διάχυση.

Για αυτό το λόγο η θρέψη και η αναγέννηση των δίσκων γίνεται περισσότερο όταν είμαστε ξαπλωμένοι όπου δεν υπάρχουν φορτία. Κατα την διάρκεια της κατάκλισης μειώνεται η πίεση εσωτερικά και έτσι επιτρέπεται η είσοδος των ουσιών στο εσωτερικό των δίσκων.Η διαδικασία αυτή δεν είναι πολύ αποτελεσματική, καθώς γερνάμε, ο δίσκος εκφυλίζεται, χωρίς να έχει τη δυνατότητα αναγέννησης.